قانون
🔒قانون امور حسبی
🔒ماده 128
★
هرگاه غائب در ایران <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D9%82%D8%A7%D9%85%D8%AA%DA%AF%D8%A7%D9%87">اقامتگاه</a> یا محل سکنی نداشته یا اقامتگاه و محل سکنای او در ایران معلوم نباشد دادگاه محلی برای <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%DA%AF%DB%8C">رسیدگی</a> بامور غائب صالح است که ورثه غائب در آن <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%AD%D9%84-%D8%A7%D9%82%D8%A7%D9%85%D8%AA">محل اقامت</a> یا سکنی دارند.
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- اگر شخص غایب در ایران هیچ‌گونه اقامتگاه یا محل سکونتی نداشته باشد یا جایگاه او کاملاً نامعلوم باشد، دادگاهی صلاحیت رسیدگی دارد که ورثه یا خانواده‌ی او در آنجا زندگی می‌کنند.
- مثال
- تبعه‌ای ایرانی که سال‌ها در خارج از کشور بوده و در ایران خانه‌ای نداشته ناپدید می‌شود؛ چون ورثه‌اش در اصفهان ساکن هستند، دادگاه اصفهان به امور او رسیدگی می‌کند.
- نکتهٔ کاربردی
- این قاعده برای دسترسی آسان‌ترِ وراث به مرجع قضایی در غیابِ اقامتگاه مشخصِ متوفی یا غایب پیش‌بینی شده است.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
پرسش‌هایی که این ماده پاسخ می‌دهد
در صورتی که غایب در ایران اقامتگاه یا محل سکنی نداشته باشد یا نامعلوم باشد، دادگاه صالح کجاست؟
دادگاه محلی که ورثه غایب در آن محل اقامت یا سکنی دارند.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.