🔒ماده 1291

به زبانِ ساده

اسناد عادی در اصل قدرت سند رسمی را ندارند، اما در دو حالت همان اعتبار سند رسمی را پیدا می‌کنند و دادگاه آن‌ها را کاملاً قبول می‌کند. اول اینکه کسی که سند علیه او استفاده شده، اعتراف کند که این سند را صادر کرده است. دوم اینکه در دادگاه ثابت شود فردی که سند را انکار یا تردید کرده، واقعاً آن را امضا یا مهر کرده است.

مثال

اگر کسی بگوید «من این دست‌نویس را نداده‌ام»، اما در کارشناسی مشخص شود خط و امضای خودش است، آن سند اعتبار پیدا می‌کند.

نکتهٔ کاربردی

در دعوی با اسناد عادی، اگر طرف مقابل اصالت سند را انکار کند، بار اثبات صحت آن بر عهده کسی است که سند را ارائه داده است.

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.