🔒ماده 142

اشتغال محکوم به شغل یا حرفه معین و مناسب در محل تعیین شده بلامانع است؛ مگر آن‌که دادگاه حین صدور حکم به تبعید یا <a class="tagref" href="/واژه/%D9%86%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D9%84%D8%AF">نفی بلد</a>، محکوم را از اشتغال به شغل معین منع کرده باشد که در این صورت وفق مقررات توسط <a class="tagref" href="/واژه/%D9%86%DB%8C%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C">نیروی انتظامی</a> تحت مراقبت قرار می‌گیرد. محکوم در <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%DB%8C%D8%AA">محکومیت</a> به نفی بلد حق ملاقات، معاشرت و رفت و آمد با دیگران و نیز حق استفاده از وسایل ارتباطی از قبیل تلفن و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA">اینترنت</a> را ندارد؛ اما می‌تواند از رسانه‌های ملی نظیر رادیو، تلویزیون و نشریات مجاز داخلی استفاده کند.