ماده 156

<a class="tagref" href="/واژه/%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4">فروش</a> بار در مواقع ضروری ‌در صورتیکه فرمانده مجبور شود بر طبق ماده 89 بار را برای تأمین آذوقه و مخارج <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B9%D9%85%DB%8C%D8%B1">تعمیر</a> <a class="tagref" href="/واژه/%DA%A9%D8%B4%D8%AA%DB%8C">کشتی</a> بفروش رساند بکالاهای فروخته شده کرایه تعلق‌خواهد گرفت و باید وجوه حاصله به حساب <a class="tagref" href="/واژه/%D9%81%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%D9%87">فرستنده</a> بار منظور گردد و در چنین موارد <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%DB%8C%D9%85%D8%AA">قیمت</a> اجناس فروخته شده بقیمت روز همان اجناس یا اجناس‌مشابه در <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A8%D9%86%D8%AF%D8%B1">بندر</a> <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D9%82%D8%B5%D8%AF">مقصد</a> احتساب میشود. عمل فرمانده در مورد فروش کالا فقط هنگامیکه <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA">ضرورت</a> حیاتی <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%A8">ایجاب</a> کند مجاز خواهد بود.