قانون
قانون دریایی ایران
ماده 156
★
<a class="tagref" href="/واژه/%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4">فروش</a> بار در مواقع ضروری
در صورتی که فرمانده مجبور شود بر طبق ماده 89 بار را برای تامین آذوقه و مخارج <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B9%D9%85%DB%8C%D8%B1">تعمیر</a> <a class="tagref" href="/واژه/%DA%A9%D8%B4%D8%AA%DB%8C">کشتی</a> به فروش رساند به کالاهای فروخته شده کرایه تعلق خواهد گرفت و باید وجوه حاصله به حساب <a class="tagref" href="/واژه/%D9%81%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%D9%87">فرستنده</a> بار منظور گردد و در چنین موارد <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%DB%8C%D9%85%D8%AA">قیمت</a> اجناس فروخته شده به <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%DB%8C%D9%85%D8%AA-%D8%B1%D9%88%D8%B2">قیمت روز</a> همان اجناس یا اجناس مشابه در <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A8%D9%86%D8%AF%D8%B1">بندر</a> <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D9%82%D8%B5%D8%AF">مقصد</a> احتساب می شود.
عمل فرمانده در مورد فروش کالا فقط هنگامی که <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA">ضرورت</a> حیاتی <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%A8">ایجاب</a> کند مجاز خواهد بود.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
