🔒ماده 168

به زبانِ ساده

برای اینکه اقرارِ متهم در دادگاه معتبر باشد، او باید در لحظه اقرار عاقل (دیوانه نباشد)، بالغ (کودک نباشد)، قاصد (قصدِ اقرار داشته باشد و شوخی نکند) و مختار (مجبور نشده باشد) باشد. اگر اقرار تحت شکنجه یا اجبار باشد، هیچ ارزشی ندارد.

مثال

اگر متهم در حالت مستی یا تحت فشار و تهدیدِ بازجو اقرار کند، این اقرار از نظر قانونی بی‌ارزش است.

نکتهٔ کاربردی

«مختار بودن» مهم‌ترین بخش این ماده است؛ اقرارِ ناشی از اکراه و اجبار، شرعاً و قانوناً باطل است.

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.