🔒ماده 177

به زبانِ ساده

کسی که به‌عنوان شاهد شرعی در دادگاه شهادت می‌دهد باید شرایط خاصی داشته باشد؛ از جمله اینکه بالغ، عاقل، مسلمان، عادل، پاک‌دامن و بی‌طرف باشد. همچنین شاهد نباید با طرفین دعوا دشمنی داشته باشد، ذینفع پرونده باشد، گدا باشد یا ولگردی کند. قانون این شرایط را گذاشته تا بشود به حرف شاهد کاملاً اعتماد کرد.

مثال

اگر شخصی که به ولگردی معروف است یا با متهم دشمنی دیرینه دارد بخواهد علیه او شهادت دهد، دادگاه شهادتش را نمی‌پذیرد.

نکتهٔ کاربردی

احراز این شرایط (به‌ویژه عدالت و نداشتن خصومت) بر عهده قاضی است و وکیل می‌تواند با اثبات دشمنی شاهد، شهادت او را از اعتبار بیندازد.

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.