🔒ماده 18

بیمارستانهای کشوری که برای <a class="tagref" href="/واژه/%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C">پرستاری</a> زخمداران و بیماران و معلولین و زنان تازه زا تشکیل میشوند در هیچ موردی نباید طرف حمله قرار گیرند بلکه در هر زمان باید توسط دول متخاصم محترم شمرده و حمایت شوند. دولتهای داخل در جنگ باید بکلیۂ بیمارستانهای کشوری سندی بدهند که جنبۂ آنها از حیث بیمارستان کشوری <a class="tagref" href="/واژه/%DA%AF%D9%88%D8%A7%D9%87%DB%8C">گواهی</a> کند و معلوم نماید که ابنیۂ محل بیمارستانهای مزبور برای مقاصدی که بمفهوم ماده 19 ممکن است آنها را از حمایت محروم سازد مورد استفاده نیست. بیمارستانهای کشوری در صورتیکه اجازۂ استعمال علامت از دولت داشته باشند بوسیلۂ علامت مذکور در ماده 38 <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF">قرارداد</a> ژنو مورخ 12اوت 1949 راجع ببهبود سرنوشت زخمداران و بیماران هنگام اردوکشی نشان داده خواهند شد. دول متخاصم تا حدی که مقتضیات نظامی <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B2%D9%87">اجازه</a> دهد اقدامات لازم بعمل خواهند آورد که علائم مشخصۂ بیمارستانهای کشوری برای نیروهای زمینی و هوایی و دریائی دشمن بطور وضوح مرئی باشند تا امکان هر <a class="tagref" href="/واژه/%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87">گونه</a> حمله ای رفع شود. نظر بخطراتی که ممکن است مجاورت با هدفهای نظامی متوجه بیمارستانها نماید اقتضا خواهد داشت مراقبت شود که بیمارستانها حتی الامکان از هدفهای نظامی دور باشند.