قانون
🔒قانون تجارت
🔒ماده 186
★
اگر دارائی <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B4%D8%B1%DA%A9%D8%AA">شرکت</a> نسبی برای <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%A3%D8%AF%DB%8C%D9%87">تأدیه</a> تمام قروض شرکت کافی نباشد هر یک از شرکاء بنسبت سرمایه که در شرکت داشته مسئول تأدیه قروض شرکت است .
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- اگر دارایی‌های یک شرکت نسبی برای پرداخت تمام بدهی‌ها و قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکا به نسبت میزان سرمایه‌ای که در شرکت داشته‌اند، شخصاً مسئول پرداخت آن بدهی‌ها هستند. یعنی طلبکاران می‌توانند برای وصول طلبِ باقی‌مانده به نسبت سرمایه به شرکا مراجعه کنند.
- مثال
- اگر شرکتی نسبی ۱۰۰ میلیون تومان بدهی داشته باشد و دارایی‌اش ۵۰ میلیون باشد، شریک «الف» که نیمی از سرمایه را داشته، باید نیمی از کسری بدهی (۲۵ میلیون تومان) را از دارایی شخصی خود بپردازد.
- نکتهٔ کاربردی
- در شرکت‌های نسبی، مسئولیت شرکا تضامنی نیست، بلکه به نسبت سرمایه آن‌ها در شرکت است که این یک تفاوت مهم با شرکت‌های تضامنی است.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
پرسش‌هایی که این ماده پاسخ می‌دهد
اگر دارایی شرکت نسبی برای پرداخت بدهی‌ها کافی نباشد، مسئولیت شرکاء چگونه است؟
هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه‌ای که در شرکت داشته‌اند، مسئول تأدیه قروض شرکت هستند.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.