قانون
🔒قانون تجارت
🔒ماده 186
★
اگر دارائی <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B4%D8%B1%DA%A9%D8%AA">شرکت</a> نسبی برای <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%A3%D8%AF%DB%8C%D9%87">تأدیه</a> تمام قروض شرکت کافی نباشد هر یک از شرکاء بنسبت سرمایه که در شرکت داشته مسئول تأدیه قروض شرکت است .
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- اگر داراییهای یک شرکت نسبی برای پرداخت تمام بدهیها و قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکا به نسبت میزان سرمایهای که در شرکت داشتهاند، شخصاً مسئول پرداخت آن بدهیها هستند. یعنی طلبکاران میتوانند برای وصول طلبِ باقیمانده به نسبت سرمایه به شرکا مراجعه کنند.
- مثال
- اگر شرکتی نسبی ۱۰۰ میلیون تومان بدهی داشته باشد و داراییاش ۵۰ میلیون باشد، شریک «الف» که نیمی از سرمایه را داشته، باید نیمی از کسری بدهی (۲۵ میلیون تومان) را از دارایی شخصی خود بپردازد.
- نکتهٔ کاربردی
- در شرکتهای نسبی، مسئولیت شرکا تضامنی نیست، بلکه به نسبت سرمایه آنها در شرکت است که این یک تفاوت مهم با شرکتهای تضامنی است.
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
پرسشهایی که این ماده پاسخ میدهد
اگر دارایی شرکت نسبی برای پرداخت تمام بدهیهای شرکت کافی نباشد، مسئولیت هر شریک چیست؟
هر شریک به نسبت سرمایهای که در شرکت داشته، مسئول پرداخت قروض شرکت است.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
