🔒ماده 2
★
منظور از <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%B6%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1">اراضی دایر</a> موضوع قانون، برای <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D9%85%D9%84%DA%A9">تملک</a> و زمینهای <a class="tagref" href="/واژه/%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B2%DB%8C">کشاورزی</a> مندرج در ماده (5) قانون و این آییننامه، زمینهایی است که بهره برداری غالب از آنها، <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B2%D8%B1%D8%A7%D8%B9%D8%AA">زراعت</a> باشد و شامل <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B9%D8%B1%D8%B5%D9%87-%D9%88-%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D8%A7%D9%86">عرصه و اعیان</a> باغها و تاسیساتی که <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B9%D8%B1%D8%B5%D9%87">عرصه</a> آنها متناسب با اعیانی باشد، نمیگردد.
تبصرهها
تبصره
اراضی دایر کشاورزی ایستگاههای تحقیقاتی متعلق به وزارت کشاورزی و همچنین اراضی دایر مزروعی دانشکده های کشاورزی و دامپروری و دامپزشکی و هنرستانهای کشاورزی که مورد تایید وزارت مسکن و شهرسازی باشد، از شمول زمینهای دایر موضوع قانون مستثنا می باشد. وزارت کشاورزی مکلف است فهرست ایستگاههای فوق را با ذکر میزان زمینها، نوع تاسیسات، محل وقوع و سایر مشخصات لازم، ظرف سه ماه جهت تایید به وزارت مسکن و شهرسازی ارایه نماید.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
