ماده 22

نحوه اتخاذ تصمیم انضباطی 1 رکن قضایی صالح ، ب. ت. ب. عناصر موضوعی و حکمی تخلف واقع شده و نیز با ملاحظه شرایط مخففه یا مشدده احتمالی ، درباره نوع و میزان اقدامات انضباطی و <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%AA">مجازات</a> ها ، اتخاذ تصمیم می نماید . 2 مدت محرومیت باید دقیقاً مشخص شود مگر اینکه مقررات صراحتا به نحو دیگری تجویز نماید. 3 رکن قضایی می تواند تصمیم بگیرد که مجازاتها محدود به یک ناحیه خاص جغرافیایی یا یک یا چندگروه و سری خاص از <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B1%D9%82%D8%A7%D8%A8%D8%AA">رقابت</a> ها باشد 4 رکن قضایی در هنگام اتخاذ تصمیم باید همه جوانب امر و مستندات موجود را در نظر بگیرد و اگرچه عدم تقصیر در این مقررات رافع مسوولیت نیست ولی می توان درجه تقصیر را در تعیین میزان مجازات مورد ملاحظه قرار داد. 5 اگر رکن قضایی معتقد باشد که <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B9%D8%A7%D8%AA">اطلاعات</a> ارایه شده از ناحیه یک شخص متخلف ، در کشف تخلف )<a class="tagref" href="/واژه/%D8%AC%D8%B1%D9%85">جرم</a>) نقش موثری داشته است می تواند با استفاده از اختیارات خود ، نسبت به <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%AE%D9%81%DB%8C%D9%81-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%AA">تخفیف مجازات</a> یا حتی <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A8%D8%AE%D8%B4%D8%B4">بخشش</a> کامل وی اتخاذ تصمیم نماید.