🔒ماده 246
★
در موارد مذکور در مادتین (244) و (245) چنانچه مبنای رای دادگاه <a class="tagref" href="/واژه/%DA%AF%D9%88%D8%A7%D9%87%DB%8C">گواهی</a> <a class="tagref" href="/واژه/%DA%AF%D9%88%D8%A7%D9%87">گواه</a> باشد و آن گواه طبق مقررات ماده (231) از حضور در دادگاه معذور باشد استناد کننده به گواهی فقط می تواند به گواهی شاهد بر گواه اصلی استناد نماید.
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- اگر دادگاه بخواهد بر اساس شهادت شاهدی که در شهر دیگر است رای صادر کند و آن شاهد به دلیل عذر موجه نتواند حاضر شود، کسی که به شهادت استناد کرده فقط می‌تواند به «شهادت بر شهادت» (شهادت شاهدِ شاهد) استناد کند. یعنی فردی شهادت دهد که شاهد اصلی چه چیزی را دیده یا شنیده است.
- مثال
- شاهد اصلی در شیراز بیمار است و نمی‌تواند شهادت دهد، بنابراین فرد دیگری که در جریان مستقیم ماجرا از زبان شاهد اصلی بوده، در دادگاه شهادت می‌دهد.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
پرسش‌هایی که این ماده پاسخ می‌دهد
در صورت استماع شهادت در محل یا توسط دادگاه دیگر، استنادکننده به گواهی در چه صورتی می‌تواند به شاهد بر گواه اصلی استناد کند؟
در صورتی که مبنای رای دادگاه گواهی گواه باشد و آن گواه طبق ماده ۲۳۱ از حضور در دادگاه معذور باشد.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط 2
آرای مرتبط 2
-
رأی
اعمال
به این صفحه
شرط تغییر خواسته
مواد 246 قانون مدنی و 198 قانون آیین دادرسی مدنی 79 حکم بر محکومیت شرکت ال
-
رأی
اعمال
به این صفحه
شرط تغییر خواسته
مواد 246 قانون مدنی و 198 قانون آیین دادرسی مدنی 79 حکم بر محکومیت شرکت ال
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.