قانون
🔒قانون تجارت
🔒ماده 258
★
شخصی که در سر وعده وجه <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AA">برات</a> را می پردازد بری الذمه محسوب میشود مگر آنکه وجه برات قانونا در نزد او <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D9%88%D9%82%DB%8C%D9%81">توقیف</a> شده باشد.
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- هرکس در روز سررسید، وجه برات را بپردازد، به طور قانونی از دین خود مبری (تسویه حساب) میشود؛ مشروط بر اینکه دادگاه یا قانون، پرداخت وجه را نزد او توقیف نکرده باشد.
- مثال
- اگر بدهکار در روز سررسید پول برات را بدهد، دیگر کسی نمی‌تواند ادعایی علیه او داشته باشد، مگر اینکه قبلاً دادگاه دستور توقیف آن پول را صادر کرده باشد.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
پرسش‌هایی که این ماده پاسخ می‌دهد
چه زمانی پرداخت‌کننده وجه برات در سر وعده، بری‌الذمه محسوب میشود؟
در صورتی که وجه برات قانوناً نزد او توقیف نشده باشد.
آیا پرداخت وجه برات در سر وعده همیشه باعث بری‌الذمه شدن پرداخت‌کننده است؟
خیر، مگر آنکه وجه برات قانوناً در نزد او توقیف شده باشد.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.