🔒ماده 27

آزادی ارتباطات. 1 - دولت پذیرنده آزادی ارتباطات مأموریت را به منظورهای رسمی اجازه داده و حمایت خواهد نمود. مأموریت می تواند برای تماس با حکومت دولت فرستنده و نمایندگی های سیاسی دائم و یا نمایندگیهای کنسولی و مأموریت های دائم و مأموریت های دائم ناظر و مأموریت های ویژه و هیئت های نمایندگی و هیئت های نمایندگی ناظر آن در هر جا که واقع باشند، از کلیه وسائل ارتباطی مناسب منجمله پیک و پیامهای « کد» و رمز استفاده نماید. معهذا مأموریت نمی تواند جز با رضایت دولت پذیرنده، دستگاه فرستنده رادیوئی نصب نموده و مورد استفاده قرار دهد. 2 - مکاتبات رسمی مأموریت از تعرض مصون خواهد بود. اصطلاح مکاتبات رسمی به تمام مکاتبات مربوط به مأموریت و وظائف آن اطلاق میگردد. 3 - کیسه های حاوی پست مأموریت نباید باز شده یا توقیف گردد. 4 - بسته های جزء کیسه باید دارای علامات خارجی مشهود و مشخص کننده کیفیت آن بوده و فقط حاوی اسناد یا اشیاء مورد استفاده رسمی مأموریت باشد. 5 - پیک مأموریت که باید دارای مدرک رسمی حاکی از سمت وی و تعداد بسته های جزء کیسه باشد، در اجرای وظایف خود از حمایت دولت پذیرنده برخوردار خواهد بود. شخص پیک از مصونیت برخوردار بوده و بهیچ عنوان توقیف یا بازداشت نخواهد داشت. 6 - دولت فرستنده یا مأموریت می تواند پیک های مخصوص برای مأموریت منصوب نماید که در این صورت مقررات بند 5 این ماده حاکم خواهد بود لیکن مصونیت های مندرج در آن فقط تا زمانی که پیک مزبور کیسه خ. ر. ب. مقصد می رساند، جاری است. 7 - کیسه را می توان به فرمانده یک کشتی یا هواپیماهای بازرگانی که باید در یک محل ورودی مجاز وارد گردد، سپرد. فرمانده مزبور که پیک مأموریت تلقی نخواهد شد باید دارای مدرک رسمی حاکی از تعداد بسته های جزء کیسه باشد. مأموریت می تواند طبق قرار قبلی با مقامات ذیصلاح دولت پذیرنده یکی از اعضاء خود را برای دریافت مستقیم و آزادانه کیسه که از فرمانده کشتی یا هواپیما اعزام دارد.