🔒ماده 277

در کلیه <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%D8%B9%D8%A7%D9%88%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C">دعاوی مالی</a> که به هر علت و سببی به ذمه تعلق می گیرد از قبیل قرض، ثمن معامله، مال الاجاره، <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%DB%8C%D9%87">دیه</a> جنایات، مهریه، نفقه، <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B6%D9%85%D8%A7%D9%86">ضمان</a> به تلف یا <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%AA%D9%84%D8%A7%D9%81">اتلاف</a> ، همچنین دعاوی که مقصود از آن مال است از قبیل بیع، صلح، اجاره، هبه، <a class="tagref" href="/واژه/%D9%88%D8%B5%DB%8C%D8%AA">وصیت</a> به نفع مدعی، <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AC%D9%86%D8%A7%DB%8C%D8%AA">جنایت</a> خطائی و شبه عمد موجب دیه ، چنانچه برای خواهان امکان اقامه بینه شرعی نباشد می تواند با معرفی یک <a class="tagref" href="/واژه/%DA%AF%D9%88%D8%A7%D9%87">گواه</a> مرد یا دو گواه زن به ضمیمه یک <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B3%D9%88%DA%AF%D9%86%D8%AF">سوگند</a> ادعای خود را <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%AB%D8%A8%D8%A7%D8%AA">اثبات</a> کند.