🔒ماده 280
★
در حدود شرعی حق <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B3%D9%88%DA%AF%D9%86%D8%AF">سوگند</a> نیست مگر در <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B3%D8%B1%D9%82%D8%AA">سرقت</a> که فقط نسبت به جنبه حق الناسی آن سوگند ثابت است ولی حد سرقت با آن سوگند ثابت نخواهد شد.
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- قاضی دادگاه نمیتواند خود به خود و بدون اینکه یکی از طرفین دعوا تقاضا کند، طرف مقابل را مجبور به قسم خوردن کند. اگر قاضی بدون درخواست طرفین کسی را وادار به قسم کند، آن قسم هیچ اعتبار قانونی ندارد. اگر بعداً یکی از طرفین تقاضای سوگند کند، باید مراسم سوگند دوباره تکرار شود.
- مثال
- قاضی در میان جلسه به خوانده نمیگوید «قسم بخور که راست میگویی» مگر اینکه خواهانِ پرونده رسماً چنین درخواستی را مطرح کرده باشد.
- نکتهٔ کاربردی
- درخواست سوگند از حقوق اصحاب دعواست و دادگاه نباید ابتکار عمل را در این خصوص بدون درخواست طرفین به دست بگیرد.
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
پرسشهایی که این ماده پاسخ میدهد
آیا در حدود شرعی میتوان سوگند خورد؟
خیر؛ مگر در سرقت، آن هم فقط نسبت به جنبهٔ حقالناسی.
آیا با سوگند میتوان حد سرقت را ثابت کرد؟
خیر؛ حد سرقت با سوگند ثابت نخواهد شد.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط 3
آرای مرتبط 3
-
رأی
اعمال
به این صفحه
تفاوت استرداد طلاجات با رجوع از هبه
ماده 280 قانون آیین دادرسی مدنی که گواه خود را به تاریخ 1393/06/19 معرفی ن
-
رأی
اعمال
به این صفحه
تفاوت استرداد طلاجات با رجوع از هبه
ماده 280 قانون آیین دادرسی مدنی که گواه خود را به تاریخ 1393/6/19 معرفی نک
-
رأی
اعمال
به این صفحه
رأی: #استرداد_طلاجات (1394/03/27)
ماده 280 قانون آیین دادرسی مدنی که گواه خود را به تاریخ 1393/6/19 معرفی نک
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
