قانون
🔒قانون امور حسبی
🔒ماده 289
★
در صورتیکه اشخاص مذکور در ماده 284 و 285 اظهارات <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D9%88%D8%B5%DB%8C">موصی</a> را ننوشته باشند در اول زمان امکان نزد دادرس دادگاه بخشی که به او دسترسی دارند حاضر شده و اظهارات موصی را با تاریخ و محل وقوع <a class="tagref" href="/واژه/%D9%88%D8%B5%DB%8C%D8%AA">وصیت</a> و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D9%87%D9%84%DB%8C%D8%AA">اهلیت</a> موصی شفاها اظهار میدارند . اظهارات مزبور در صورت مجلس نوشته شده و به امضاء دادرس دادگاه بخش و <a class="tagref" href="/واژه/%DA%AF%D9%88%D8%A7%D9%87">گواه</a> ها میرسد .
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- اگر افسران یا مقام‌های بهداری (موضوع مواد ۲۸۴ و ۲۸۵) صحبت‌های موصی را روی کاغذ ننوشته باشند، باید در اولین فرصت ممکن نزد دادرس دادگاه بخش (یا دادگاه صالح امروزی) بروند. آن‌ها باید وصیت را به صورت شفاهی همراه با تاریخ، محل و ذکر اهلیت موصی بیان کنند. دادگاه این اظهارات را صورتجلسه کرده و به امضای دادرس و گواهان می‌رساند.
- مثال
- فرماندهی که وصیت شفاهی سرباز مجروح را مکتوب نکرده، پس از بازگشت به نزدیک‌ترین دادگاه می‌رود تا اظهارات را ثبت کند.
- نکتهٔ کاربردی
- این ماده راهکاری برای زمانی است که فرصت مکتوب کردن وصیت در خط مقدم وجود نداشته است.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
پرسش‌هایی که این ماده پاسخ می‌دهد
اگر اشخاص مذکور در مواد 284 و 285 اظهارات موصی را ننوشته باشند، چه باید بکنند؟
باید در اول زمان امکان نزد دادرس دادگاه بخشی که به او دسترسی دارند حاضر شده و اظهارات موصی را شفاهاً اظهار بدارند.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.