ماده 29

اتخاذ تصمیم در مورد <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%AA">صلاحیت</a> الف) «<a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%D8%A7%D9%88%D8%B1">داور</a>» می‌تواند در مورد حدود صلاحیت خود و همچنین درباره وجود و یا اعتبار موافقتنامه داوری، نفیاً و یا اثباتاً اتخاذ تصمیم نماید. ارجاع اختلافات­ و­ دعاوی به­ مرکز ­داوری، به­منزله پذیرش این اختیار «داور»­ خواهد بود. ب) <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B4%D8%B1%D8%B7-%D8%AF%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C">شرط داوری</a> که به صورت جزئی از یک <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF">قرارداد</a> باشد، به عنوان موافقتنامه مستقل تلقی می‌شود و تصمیم «داور» در خصوص <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A8%D8%B7%D9%84%D8%A7%D9%86">بطلان</a> و ملغی‌الاثر بودن اصل قرارداد، تاثیری در شرط داوری ندارد و فی نفسه به منزله بطلان یا عدم اعتبار شرط داوری مندرج در قرارداد نخواهد بود.