ماده 3
★
هر شعبه بدوی دیوان از یک رئیس یا دادرس علی البدل و هر شعبه <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86%D8%B8%D8%B1">تجدیدنظر</a> از یک رئیس و دو مستشار تشکیل می شود. شعبه تجدیدنظر با حضور دو عضو رسمیت می یابد و ملاک صدور رأی، نظر <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%DA%A9%D8%AB%D8%B1%DB%8C%D8%AA">اکثریت</a> است. آراء شعب تجدیدنظر دیوان قطعی است.
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- شعب بدوی دیوان با یک قاضی اداره میشوند، اما شعب تجدیدنظر با سه قاضی (یک رئیس و دو مستشار) تشکیل میشوند. برای اینکه رأی شعبه تجدیدنظر معتبر باشد، حداقل دو نفر از سه قاضی باید با آن موافق باشند. آرایی که در شعب تجدیدنظر دیوان صادر میشود، قطعی و لازمالاجراست.
- مثال
- اگر شعبه بدوی علیه شما رأی داد، میتوانید به شعبه تجدیدنظر اعتراض کنید، اما رأیی که در تجدیدنظر صادر میشود دیگر قابل اعتراض نیست.
- نکتهٔ کاربردی
- چون آرای تجدیدنظر دیوان قطعی هستند، در مرحله تجدیدنظر باید تمام مدارک و دفاعیات خود را به صورت کامل و دقیق ارائه دهید، چون فرصت دیگری برای اعتراض وجود ندارد.
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
پرسشهایی که این ماده پاسخ میدهد
هر شعبه بدوی دیوان از چه کسانی تشکیل میشود؟
از یک رئیس یا دادرس علیالبدل.
شعبه تجدیدنظر دیوان با حضور چند عضو رسمیت مییابد؟
با حضور دو عضو.
ملاک صدور رأی در شعبه تجدیدنظر چیست؟
نظر اکثریت.
آیا آرای شعب تجدیدنظر دیوان قطعی است؟
بله، آرای شعب تجدیدنظر دیوان قطعی است.
تبصرهها
تبصره 1
ـ چنانچه جلسه شعبه تجدیدنظر با حضور دو عضو رسمیت یابد و هنگام صدور رای اختلاف نظر حاصل شود، یک عضو مستشار توسط رئیس دیوان به آنان اضافه می شود.در صورت عدم حضور رئیس شعبه تجدیدنظر، اداره شعبه به عهده عضو مستشاری است که سابقه قضائی بیشتری دارد.
تبصره 2
ـ شکایات و اعتراضات اشخاص حقیقی و حقوقی اعم از عمومی و خصوصی از آراء و تصمیمات مراجع اختصاصی اداری موضوع بند (2) ماده (10) این قانون مستقیما در شعب تجدیدنظر مطرح و مورد رسیدگی قرار می گیرد، رای صادره قطعی است. سایر شکایات و اعتراضات در شعب بدوی رسیدگی می شود. پس از لازم الاجرا شدن این قانون پرونده های موجود در شعب بدوی و تجدیدنظر مطابق صلاحیت زمان ثبت دادخواست رسیدگی می شود.
تبصره 3
ـ مقصود از مراجع اختصاصی اداری کلیه مراجع و هیاتهایی است که به موجب قوانین و مقررات قانونی، خارج از مراجع قضائی تشکیل می شوند و اقدام به رسیدگی به اختلافات، تخلفات و شکایاتی می کنند که در صلاحیت آنها قرار داده شده است؛ نظیر هیاتهای رسیدگی به تخلفات اداری، کمیسیون های مواد (99) و (100) قانون شهرداری مصوب 11 /4 /1334 با اصلاحات و الحاقات بعدی، هیاتهای حل اختلاف مالیاتی، هیاتهای حل اختلاف کارگر و کارفرما و کمیسیون ها و هیاتهایی که به موجب قوانین و مقررات قانونی تشخیص موضوعاتی از قبیل صلاحیتهای علمی، تخصصی، امنیتی و گزینشی به عهده آنها واگذار شده باشد.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
