ماده 318

به زبانِ ساده

این ماده می‌گوید برای اثبات جرم در دادگاه، باید از همان دلایلی استفاده کرد که در قانون مجازات اسلامی (مثل اقرار، شهادت، سوگند و علم قاضی) تعیین شده است. در واقع، این ماده به ما یادآوری می‌کند که دلایل اثبات جرم محدود به موارد قانونی است و نمی‌توان هر چیزی را به عنوان دلیلِ قطعیِ جرم به دادگاه ارائه کرد. همچنین، نحوه بررسی و رسیدگی به این دلایل در دادگاه، تابع قواعد خاصی است که در فصل‌های بعدیِ همین قانون آمده است.

مثال

اگر کسی ادعا کند که دیگری از او سرقت کرده، نمی‌تواند صرفاً با حدس و گمان ادعایش را ثابت کند؛ بلکه باید طبق قانون، شاهد بیاورد، فیلم دوربین مداربسته ارائه دهد یا اقرار متهم را بگیرد تا قاضی بتواند بر اساس این دلایل قانونی حکم صادر کند.

نکتهٔ کاربردی

توجه داشته باشید که «ادله اثبات» در امور کیفری با امور حقوقی متفاوت است؛ در امور کیفری، «علم قاضی» یکی از مهم‌ترین ادله است که می‌تواند بر سایر ادله مقدم باشد یا آن‌ها را بی‌اثر کند.

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.