قانون
قانون جرائم رایانهای
ماده 32
★
ارائه دهندگان خدمات دسترسی موظفند داده های ترافیک را حداقل تا شش ماه پس از ایجاد و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B9%D8%A7%D8%AA">اطلاعات</a> کاربران را حداقل تا شش ماه پس از خاتمه اشتراک نگهداری کنند.
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- شرکتها و مؤسساتی که خدمات اینترنت و دسترسی به شبکه ارائه میدهند، موظفند دادههای مربوط به ترافیک مصرفی کاربران را حداقل تا شش ماه ذخیره کنند. همچنین اطلاعات هویتی و ثبتنامی کاربران نیز باید تا حداقل شش ماه پس از پایان قرارداد اشتراک نگهداری شود.
- مثال
- یک شرکت ارائهدهنده اینترنت (ISP) موظف است لاگهای مصرف اینترنت کاربر را تا شش ماه نگه دارد تا در صورت1 دستور قضایی برای کشف جرم در اختیار پلیس قرار گیرد.
- نکتهٔ کاربردی
- این دادهها ادعای الکترونیکی مهمی برای اثبات جرائم سایبری هستند و شرکتها نباید زودتر از موعد قانونی آنها را پاک کنند.
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
پرسشهایی که این ماده پاسخ میدهد
ارائهدهندگان خدمات دسترسی باید دادههای ترافیک را چه مدت نگهداری کنند؟
حداقل تا شش ماه پس از ایجاد.
ارائهدهندگان خدمات دسترسی باید اطلاعات کاربران را تا چه مدت پس از خاتمه اشتراک نگهداری کنند؟
حداقل تا شش ماه پس از خاتمه اشتراک.
تبصرهها
تبصره 1
داده ترافیک هرگونه داده ای است که سامانه های رایانه ای در زنجیره ارتباطات رایانه ای و مخابراتی تولید می کنند تا امکان ردیابی آنها از مبدأ تا مقصد وجود داشته باشد. این داده ها شامل اطلاعاتی از قبیل مبدأ، مسیر، تاریخ، زمان، مدت و حجم ارتباط و نوع خدمات مربوطه می شود.
تبصره 2
اطلاعات کاربر هرگونه اطلاعات راجع به کاربر خدمات دسترسی از قبیل نوع خدمات، امکانات فنی مورد استفاده و مدت زمان آن، هویت، آدرس جغرافیایی یا پستی یا پروتکل اینترنتی (IP) ، شماره تلفن و سایر مشخصات فردی اوست.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
