قانون
🔒قانون امور حسبی
🔒ماده 338
★
هرگاه تبعه خارجه در ایران یا در خارجه <a class="tagref" href="/واژه/%D9%81%D9%88%D8%AA">فوت</a> شود و در ایران دارای مالی باشد دادرس دادگاه بخش محلی که مال متوفی در آنجا واقع است بدرخواست هر ذینفع یا بدرخواست کنسول دولت متبوع متوفی بحفظ و تصفیه امر <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B1%DA%A9%D9%87">ترکه</a> اقدام مینماید و در صورتیکه متوفی <a class="tagref" href="/واژه/%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AB">وارث</a> یا قائم مقام در ایران نداشته باشد بدون درخواست هم دادرس پس از اطلاع اقدام بحفظ و تصفیه ترکه مینماید.
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- اگر یک تبعه خارجی در ایران یا خارج از کشور فوت کند و در ایران اموالی داشته باشد، دادگاه محلِ وجودِ آن اموال وظیفه دارد برای حفظ و تصفیه (تعیین تکلیف) آن ترکه اقدام کند. این اقدام می‌تواند به درخواست ذینفعان یا کنسولگری کشورِ متوفی انجام شود. اگر متوفی هیچ وارث یا نماینده‌ای در ایران نداشته باشد، دادگاه حتی بدون درخواست هم موظف است برای حفظ اموال وارد عمل شود.
- مثال
- یک تبعه آلمانی در ایران ملکی دارد و در آلمان فوت می‌کند. اگر هیچ وارثی از او در ایران نباشد، دادگاه محلِ ملک، برای جلوگیری از حیف‌ومیل شدن آن، اموال را مهروموم و برای تصفیه آن اقدام می‌کند.
- نکتهٔ کاربردی
- این ماده نشان‌دهنده صلاحیت دادگاه‌های ایران در امور حسبیِ مربوط به اتباع خارجی است؛ بنابراین اگر با چنین موردی مواجه شدید، مرجع صالح، دادگاه محلِ وقوع مال است، نه لزوماً محل اقامت متوفی.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.