🔒ماده 35
★
( )- مرجع <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%DA%AF%DB%8C">رسیدگی</a> به تقاضای صدور <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%88%D8%B1-%D9%85%D9%88%D9%82%D8%AA">دستور موقت</a>، شعبه ای است که به اصل شکایت رسیدگی می کند و مرجع رسیدگی کننده طی <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%B3%DB%8C">دادرسی</a> فوری، در صورت احراز <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA">ضرورت</a> و فوریت موضوع، بر حسب مورد، دستور موقت مبنی بر <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D9%88%D9%82%D9%81">توقف</a> اجرای اقدامات، تصمیمات و آرای مورد شکایت یا انجام وظیفه صادر می کند.
تبصرهها
تبصره 1
( )- دستور موقت تأثیری در اصل شکایت ندارد. در صورت ردّ شکایت یا صدور قرار سقوط شکایت یا صدور قرار ابطال یا رد دادخواست اصلی و یا حکم به عدم ابطال مصوبه و قطعیت رأی صادره، دستور موقت نیز لغو می شود.
تبصره 2
( )- اجرای دستور موقت صادره از شعب دیوان منوط به تأیید رئیس دیوان است که حداکثر ظرف یک هفته از زمان وصول باید نظر خود را اعلام نماید. در صورت عدم اظهارنظر در مهلت مذکور دستور موقت صادره لازم الاجراء است.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
