ماده 367

به زبانِ ساده

اگر شاکی، متهم، شاهد یا مدعی خصوصی نتواند به زبان فارسی صحبت کند، دادگاه موظف است یک مترجم مورد اعتماد (ترجیحاً رسمی) برای او تعیین کند. مترجم باید سوگند یاد کند که امانت‌دار باشد و حقیقت را ترجمه کند. البته حتی اگر مترجم سوگند هم نخورد، باز هم ترجمه او قابل پذیرش است.

مثال

در دادگاهی که متهم تبعه خارجی و مسلط به زبان فارسی نیست، دادگاه یک مترجم رسمی زبان انگلیسی دعوت می‌کند تا صحبت‌ها را ترجمه کند.

نکتهٔ کاربردی

عدم سوگند خوردن اولیه مترجم، موجب باطل شدن ترجمه او در دادگاه نمی‌شود.

این شرح با کمکِ هوش مصنوعی تهیه شده؛ ملاک، متنِ رسمیِ ماده است.