🔒ماده 369

احکام زیر اگرچه از مصادیق بندهای (الف) در دو ماده قبل باشد حسب مورد قابل <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%DA%AF%DB%8C">رسیدگی</a> فرجامی نخواهد بود: 1 احکام <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF">مستند</a> به <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1">اقرار</a> قاطع دعوا در دادگاه. 2 احکام مستند به نظریه یک یا چند نفر <a class="tagref" href="/واژه/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3">کارشناس</a> که طرفین بطور کتبی رای آنها را قاطع دعوا قرار داده باشند. 3 احکام مستند به <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B3%D9%88%DA%AF%D9%86%D8%AF">سوگند</a> که قاطع دعوا باشد. 4 احکامی که طرفین حق فرجام خواهی خود را نسبت به آن ساقط کرده باشند. 5 احکامی که ضمن یا بعد از رسیدگی به دعاوی اصلی راجع به متفرعات آن صادر می شود، در صورتی که حکم راجع به اصل دعوا قابل رسیدگی فرجامی نباشد. 6 احکامی که به موجب <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%86">قوانین</a> خاص غیرقابل فرجام خواهی است. مبحث دوم موارد نقض