ماده 37

سازمان جنگلبانی ایران مجاز است در هر جنگلی که لازم بداند برای <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA-%D9%81%D9%86%DB%8C">مطالعات فنی</a> و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%AD%D9%82%DB%8C%D9%82%D8%A7%D8%AA">تحقیقات</a> اقدام بایجاد قطعات آزمایشی که در هر <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AC%D9%86%DA%AF%D9%84">جنگل</a> حداکثر از دو هکتار تجاوز نکند بنماید.چنانچه بررسی مورد نظر مستلزم قطع درخت باشد سازمان باید عین مقطوعات و یا بهای آن را بنرخ رایج در حوزه مربوطه بمالک بپردازد.اگر قطعه آزمایشی در جنگلهای قابل بهره‌برداری واقع باشد بهره‌برداری از آن قطعه موکول بختم مطالعات مربوطه خواهد بود. فصل چهارم -. تخلفات