ماده 37
★
شعبه دیوان موظف است در صورت صدور دستور موقت، نسبت به اصل دعوی خارج از نوبت <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%DA%AF%DB%8C">رسیدگی</a> و رأی مقتضی صادر نماید.
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- وقتی دیوان عدالت اداری برای جلوگیری از خسارت احتمالی، «دستور موقت» صادر میکند، یعنی پرونده فوریت دارد. بنابراین، شعبه دیوان باید به اصلِ شکایت هم سریعتر از نوبتهای عادی رسیدگی کند تا تکلیف پرونده زودتر مشخص شود.
- مثال
- اگر دیوان دستور توقف تخریب یک ساختمان را صادر کند، باید سریعاً به اصلِ پرونده رسیدگی کند تا مشخص شود آیا تخریب قانونی بوده یا خیر.
- نکتهٔ کاربردی
- صدور دستور موقت، شعبه را مکلف به رسیدگی خارج از نوبت به اصل دعوا میکند؛ این یک ضمانت اجرایی برای جلوگیری از بلاتکلیفی است.
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
پرسشهایی که این ماده پاسخ میدهد
پس از صدور دستور موقت، شعبه درباره اصل دعوا چه وظیفهای دارد؟
باید خارج از نوبت رسیدگی کند و رأی مقتضی صادر نماید.
تبصرهها
تبصره
مدیر دفتر شعبه مکلف است پرونده را به فوریت به نظر شعبه برساند و شعبه موظف به اتخاذ تصمیم فوری است.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
