قانون
🔒قانون تجارت
🔒ماده 384
★
اگر مرسل الیه مال التجاره را قبول نکند و یا مخارج و سایر <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%AA">مطالبات</a> <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%AA%D8%B5%D8%AF%DB%8C-%D8%AD%D9%85%D9%84">متصدی حمل</a> و نقل بابت مال التجاره تادیه نشود و یا بمرسل الیه دسترسی نباشد متصدی حمل و نقل باید مراتب را باطلاع ارسال کننده رسانیده و مال التجاره را موقتا نزد خود بطور <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AA">امانت</a> نگاهداشته یا نزد ثالثی امانت گذارد و در هر دو صورت مخارج و هر نقص و عین بعهده ارسال کننده خواهد بود. اگر ارسال کننده و یا مرسل الیه در مدت مناسبی تکلیف مال التجاره را معین نکند متصدی حمل و نقل می تواند مطابق ماده 362 آنرا بفروش برساند.
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- اگر گیرنده کالا را تحویل نگیرد، هزینهها را نپردازد یا اصلاً پیدا نشود، شرکت حملونقل باید به فرستنده خبر دهد و کالا را امانت نگه دارد. اگر باز هم تکلیف کالا مشخص نشد، شرکت میتواند کالا را بفروشد تا هزینههایش تأمین شود.
- مثال
- کالایی را فرستادهاید اما گیرنده در آدرس نیست و تلفن را جواب نمیدهد؛ شرکت حملونقل کالا را در انبار نگه میدارد و اگر شما هم پیگیری نکنید، کالا را میفروشد.
- نکتهٔ کاربردی
- تمام هزینههای نگهداری و خسارات ناشی از این وضعیت بر عهده فرستنده است.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارتها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
