قانون
قانون جرائم رایانه‌ای
ماده 39
★
<a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D9%81%D8%AA%DB%8C%D8%B4">تفتیش</a> داده ها یا <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B3%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%DB%8C">سامانه های رایانه ای</a> و مخابراتی شامل اقدامات ذیل می شود:
الف) دسترسی به تمام یا بخشی از سامانه های رایانه ای یا مخابراتی.
ب) دسترسی به حامل های داده از قبیل دیسکت ها یا لوحه ای فشرده یا کارت های حافظه.
ج) دستیابی به داده های حذف یا <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B1%D9%85%D8%B2%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C">رمزنگاری</a> شده.
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- هنگام توقیف داده‌ها، مقام توقیف‌کننده باید تناسب را رعایت کند و بسته به اهمیت جرم اقدام نماید. روش‌های توقیف شامل چاپ کردن داده‌ها، گرفتن کپی یا تصویر، غیرقابل دسترس کردن داده‌ها از طریق تغییر رمز عبور یا رمزگذاری، و ضبط فیزیکی حامل‌های داده است.
- مثال
- پلیس به‌جای بردن کل سرور یک شرکت، ممکن است تنها از داده‌های مورد نظر کپی بردارد یا با تغییر رمز، دسترسی به آن‌ها را مسدود کند.
- نکتهٔ کاربردی
- اصلِ تناسب باید رعایت شود؛ یعنی اگر کپی‌برداری یا تغییر رمز کافی است، نباید کل تجهیزات گران‌قیمت را ضبط کرد مگر اینکه ضرورت ایجاب کند.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.