قانون
🔒قانون مجازات اسلامی
🔒ماده 398
★
اگر عضو مورد <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AC%D9%86%D8%A7%DB%8C%D8%AA">جنایت</a> و عضو مورد قصاص، هر دو ناقص یا ناسالم باشند، فقط در صورتی که نقصان و عدم <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%AA">سلامت</a> درعضو مورد قصاص، مساوی یا بیشتر ازعضو مورد جنایت باشد، حق قصاص ثابت است.
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- اگر هر دو عضو (عضوِ آسیب‌دیده و عضوِ قصاص‌شونده) ناقص یا ناسالم باشند، قصاص فقط زمانی ممکن است که عضوِ جانی به همان اندازه یا بیشتر از عضوِ قربانی، ناقص باشد. اگر عضوِ جانی سالم‌تر از عضوِ قربانی باشد، نمی‌توان قصاص کرد.
- مثال
- اگر کسی انگشتِ نیمه‌قطعِ دیگری را قطع کند، فقط در صورتی می‌تواند انگشتِ او را قصاص کند که انگشتِ جانی هم حداقل به همان اندازه یا بیشتر آسیب‌دیده باشد.
- نکتهٔ کاربردی
- معیار اصلی، عدمِ تجاوز در قصاص است؛ یعنی نباید قصاصِ جانی، شدیدتر از جنایتی باشد که مرتکب شده است.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
پرسش‌هایی که این ماده پاسخ می‌دهد
در صورتی که هم عضو مورد جنایت و هم عضو مورد قصاص ناقص یا ناسالم باشند، چه زمانی حق قصاص ثابت است؟
فقط در صورتی که نقصان و عدم سلامت در عضو مورد قصاص، مساوی یا بیشتر از عضو مورد جنایت باشد.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.