ماده 4

اقامت اتباع خارجه در ایران بر دو قسم است. <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D9%82%D8%A7%D9%85%D8%AA-%D9%85%D9%88%D9%82%D8%AA">اقامت موقت</a> و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D9%82%D8%A7%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D8%A6%D9%85">اقامت دائم</a>. اقامت دائم در صورتی است که خارجی در <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AE%D8%A7%DA%A9">خاک</a> ایران <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D9%82%D8%A7%D9%85%D8%AA%DA%AF%D8%A7%D9%87">اقامتگاه</a> قانونی اختیار نموده باشد و در غیر این صورت اقامت خارجی در ایران موقت محسوب میشود. ‌<a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D9%82%D8%A7%D9%85%D8%AA">اجازه اقامت</a> موقت و یا دائم از طرف نظمیه باید داده شود و هیچیک از اتباع خارجه بدون <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B2%D9%87">اجازه</a> مزبور و بیش از مدت معینه در اجازه های مذکوره نمی توانند در ایران اقامت نمایند اجازه موقت و یا دائم قابل تجدید و تمدید م. ب..