🔒ماده 405

به زبانِ ساده

این ماده می‌گوید اگر شما ضامنِ کسی شده‌اید که بدهی‌اش مدت‌دار است (مثلاً قرار است ۶ ماه دیگر پرداخت کند)، تا زمانی که آن ۶ ماه تمام نشود، طلبکار نمی‌تواند از شما پول را مطالبه کند. حتی اگر مدیون اصلی فوت کند یا ورشکسته شود و بدهیِ او «حال» (یعنی فوری) شود، باز هم این موضوع باعث نمی‌شود که شما زودتر از موعدِ اصلیِ قرارداد، مجبور به پرداختِ بدهی شوید. در واقع، مهلتِ پرداختِ شما همان مهلتِ اصلیِ مدیون است.

مثال

فرض کنید آقای «الف» از بانک وام گرفته و قرار است یک سال دیگر قسطش را بدهد و شما ضامن او شده‌اید. اگر آقای «الف» بعد از ۳ ماه ورشکسته شود، بانک می‌تواند از خودِ آقای «الف» پول را زودتر از موعد بخواهد، اما نمی‌تواند به شما مراجعه کند و بگوید چون او ورشکسته شده، شما باید همین الان پول را بدهید؛ شما همچنان تا پایانِ آن یک سال فرصت دارید.

نکتهٔ کاربردی

این ماده از حقوقِ ضامن حمایت می‌کند تا به دلیلِ حوادثی که برای مدیون اصلی رخ می‌دهد (مثل ورشکستگی یا فوت)، بارِ مالیِ سنگین و ناگهانی به ضامن تحمیل نشود.

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.