🔒ماده 42

به زبانِ ساده

«رقبی» نوعی حق استفاده از مال دیگران است که مالک آن را برای مدت مشخصی به کسی واگذار می‌کند. در این حالت، مالکیت مال برای خودِ صاحب آن باقی می‌ماند، اما فرد دیگری می‌تواند برای مدت معینی از آن استفاده کند. پس از پایان آن مدت، حق استفاده به مالک برمی‌گردد.

مثال

علی به دوستش رضا اجازه می‌دهد که به مدت دو سال از باغ او استفاده کند؛ این کار «رقبی» نام دارد.

نکتهٔ کاربردی

تعیین مدت در عقد رقبی الزامی است و اگر مدت ذکر نشود، قرارداد تابع قواعد دیگری (مثل حبس مطلق) می‌شود.

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.