🔒ماده 432

هرگاه مجنیٌ علیه پیش از استیفای حق <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%D8%B5%D8%A7%D8%B5">قصاص</a>، <a class="tagref" href="/واژه/%D9%81%D9%88%D8%AA">فوت</a> کند و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B1%DA%A9%D9%87">ترکه</a> او برای ادای <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D9%86">دیون</a> او کافی نباشد، صاحب حق قصاص، بدون اداء یا <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B6%D9%85%DB%8C%D9%86">تضمین</a> آن دیون، حق استیفای قصاص را دارد لکن حق گذشت مجانی، بدون اداء یا تضمین دیون را ندارد و اگر به هر علت، قصاص به <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%DB%8C%D9%87">دیه</a> تبدیل شود، باید در ادای دیون مذکور صرف شود. این حکم در مورد ترکه <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D9%82%D8%AA%D9%88%D9%84">مقتول</a> نیز جاری است.