🔒ماده 45

به زبانِ ساده

قانون گذار بر این مسئله تأکید دارد که در تمامی تصمیم‌گیری‌های دادگاه‌ها و مقام‌های اجرایی، باید منافع و مصالح عالیه کودکان و نوجوانان در اولویت قرار گیرد. یعنی هر حکمی که صادر می‌شود باید به نفع آینده و آرامش روحی و جسمی فرزند باشد.

مثال

در دعوای حضانت، اگر پدر شرایط مالی بهتری داشته باشد اما دادگاه تشخیص دهد که ماندن کودک نزد مادر به مصلحت و سلامت روانی او نزدیک‌تر است، به نفع کودک تصمیم می‌گیرد.

نکتهٔ کاربردی

وکلای دادگستری می‌توانند در دعاوی مربوط به اطفال، با استناد به این ماده بر مفهوم «مصلحت کودک» مانور دهند و دادگاه را به اتخاذ تصمیم حمایتی ترغیب کنند.

این شرح با کمکِ هوش مصنوعی تهیه شده؛ ملاک، متنِ رسمیِ ماده است.