🔒ماده 5

به زبانِ ساده

رای‌هایی که دادگاه‌ها صادر می‌کنند درهمان مرحله اول قطعی و قابل اجرا هستند، مگر اینکه قانون اجازه اعتراض، تجدیدنظرخواهی یا فرجام‌خواهی را داده باشد. هدف از این قانون، جلوگیری از طولانی شدن بی دلیل روند دادرسی است. یعنی اعتراض به احکام استثناست و اصل بر قطعی بودن است.

مثال

حکم تخلیه یک ملک پس از صدور در مرحله بدوی ممکن است قابل تجدیدنظر باشد، اما پس از طی مراحل قانونی، قطعی و غیرقابل تغییر می‌شود.

نکتهٔ کاربردی

همیشه مهلت‌های قانونی برای اعتراض به آرا را جدی بگیرید، چون گذشتن از این مهلت‌ها باعث قطعی شدن رای می‌شود.

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.