🔒ماده 5

مقر دائم 1 - از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح « مقر دائم» به محل ثابتی اطلاق می شود که از طریق آن، موسسه یک دولت متعاهد کلا یا جزئا در دولت متعاهد دیگر به کسب و کار اشتغال دارد. 2 - اصطلاح « مقر دائم» به ویژه شامل موارد زیر است: الف - محل اداره، ب - شعبه، پ - دفتر، ت - کارخانه، ث - کارگاه، ج - معدن، چاه نفت یا گاز، معدن سنگ یا هر محل دیگر اکتشاف، استخراج و یا بهره برداری از منابع طبیعی، و چ - اموال ( اراضی) کشاورزی، روستایی یا جنگلی. 3 - همچنین اصطلاح « مقر دائم» شامل موارد زیر خواهد شد: الف - کارگاه ساختمانی، پروژه ساخت، سوارکردن و یا نصب ساختمان یا فعالیتهای مربوط به سرپرستی و نظارت مرتبط با آن، « مقر دائم» محسوب می شوند ولی فقط درصورتی که این کارگاه، پروژه یا فعالیتها بیش از دوازده ماه استقرار یا ادامه داشته باشد. ب - ارائه خدمات از جمله خدمات مشاوره ای توسط یک موسسه از طریق مستخدمین یا سایر کارکنانی که توسط موسسه به همین منظور به خدمت گرفته شده اند، ولی فقط در صورتی که این گونه فعالیتها ( درخصوص طرحهای مرتبط یا مشابه) برای دوره یا دوره هائی که مجموع آنها بیشتر از دوازده ماه باشد در کشور ادامه یابد. 4 - علی رغم مقررات قبلی این ماده، انجام فعالیت های مشروح زیر توسط موسسه یک دولت متعاهد در دولت متعاهد دیگر به عنوان فعالیت ازطریق « مقر دائم» تلقی نخواهد شد: الف - استفاده از تسهیلات، صرفا به منظور انبار کردن، نمایش یا تحویل اجناس یا کالاهای متعلق به موسسه. ب - نگهداری کالا یا اجناس متعلق به موسسه، صرفا به منظور انبار کردن، نمایش یا تحویل. پ - نگهداری کالا یا اجناس متعلق به موسسه، صرفا به منظور فرآوری آنها توسط موسسه دیگر. ت - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفا به منظور خرید کالاها یا اجناس یا گردآوری اطلاعات برای آن موسسه. ث - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفا به منظور انجام سایر فعالیتهائی که برای آن موسسه دارای جنبه تمهیدی یا کمکی باشد، از قبیل تبلیغات و یا تحقیقات علمی. ج - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفا به منظور ترکیبی از فعالیتهای مذکور در جزء های ( الف) تا ( ث)، مشروط بر آن که فعالیت کلی محل ثابت شغلی حاصل از این ترکیب، دارای جنبه تمهیدی یا کمکی باشد. 5 - علی رغم مقررات بندهای (1) و (2) در صورتی که شخصی ( غیر از عاملی که دارای وضعیت مستقل بوده و مشمول بند ( 6) است) در یک دولت متعاهد از طرف موسسه ای فعالیت کند و دارای اختیار انعقاد قرارداد بنام آن موسسه باشد و اختیار مزبور را به طور معمول اعمال کند، آن موسسه در مورد فعالیتهائی که این شخص برای آن انجام می دهد، در آن دولت دارای مقر دائم تلقی خواهد شد مگر آن که فعالیتهای شخص مزبور محدود به موارد مذکور در بند (4) باشد، که در این صورت آن فعالیتها چنانچه ازطریق محل ثابت کسب و کار نیز انجام گیرند به موجب مقررات بند مذکور، این محل ثابت کسب و کار را به مقر دائم تبدیل نخواهد کرد. 6 - موسسه یک دولت متعاهد صرفا به سبب آن که در دولت متعاهد دیگر از طریق حق العملکار، دلال یا هر عامل مستقل دیگری به انجام امور می پردازد، در آن دولت متعاهد دیگر دارای مقر دائم تلقی نخواهد شد مشروط بر آن که عملیات اشخاص مزبور در جریان عادی کسب و کار آنان صورت گیرد. مع ذلک هرگاه فعالیت های چنین عاملی به طور کامل یا تقریبا کامل به آن موسسه تخصیص یافته باشد، طبق مفهوم این بند، به عنوان عامل دارای وضعیت مستقل قلمداد نخواهد شد. 7 - صرف این که شرکت مقیم یک دولت متعاهد، شرکت مقیم و یا فعال در دولت متعاهد دیگر را کنترل می کند و یا تحت کنترل آن قرار دارد یا در آن دولت دیگر فعالیت تجاری انجام می دهد ( خواه از طریق مقر دائم و خواه به نحو دیگر) به خودی خود برای این که یکی از آنها مقر دائم دیگری محسوب شود، کافی نخواهد بود.