🔒ماده 55
★
هرگاه <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B2%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%B5%D9%86%D9%87">زنای محصنه</a> با <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1">اقرار</a> یا <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B9%D9%84%D9%85-%D9%82%D8%A7%D8%B6%DB%8C">علم قاضی</a> ثابت شده باشد، هنگام <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B1%D8%AC%D9%85">رجم</a> ابتدا <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%D8%B6%D8%A7%D8%AA">قضات</a> <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D8%B1%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%D9%87">صادرکننده</a> حکم بدوی <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B3%D9%86%DA%AF">سنگ</a> میزنند و سپس دیگران و در صورتیکه با <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B4%D9%87%D8%A7%D8%AF%D8%AA-%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%AF">شهادت شهود</a> ثابت شده باشد، ابتدا شهود و سپس قضات صادرکننده حکم بدوی و پس از آن دیگران سنگ میزنند.
تبصرهها
تبصره 1
چنان چه در اجرای ماده (477) قانون آیین دادرسی کیفری، قضات دیوانعالی کشور رأی قطعی صادر نمایند، ابتدا قضات صادرکننده این حکم سنگ میزنند.
تبصره 2
عدم حضور یا عدم اقدام قضات صادرکننده حکم با برخی از آنان برای زدن اولین سنگ مانع اجرای حد نیست.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
