🔒ماده 590
شرحِ ساده و مثال
- به زبانِ ساده
- رشوه همیشه پول نقد نیست. اگر کارمند یا مأمور دولت، مالی را با قیمتی بسیار ارزانتر از قیمت واقعی بخرد یا بفروشد (یا برعکس)، به طوری که این اختلاف قیمت فاحش باشد، این معامله در واقع همان رشوه است. در این حالت، کارمند «مرتشی» (گیرنده رشوه) و طرفِ معامله «راشی» (دهنده رشوه) محسوب میشوند.
- مثال
- کارمندی که پروندهای در دست دارد، خودروی خود را به قیمت ۵۰۰ میلیون تومان به طرفِ پرونده میفروشد، در حالی که قیمت واقعی آن خودرو ۲ میلیارد تومان است؛ این اختلاف قیمت، رشوه محسوب میشود.
- نکتهٔ کاربردی
- تشخیص «فاحش بودن» قیمت با نظر کارشناس رسمی دادگستری در پرونده مشخص میشود.
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
پرسشهایی که این ماده پاسخ میدهد
چه زمانی انتقال مال به مستخدم دولتی، رشوه محسوب میشود؟
وقتی مال بلاعوض یا به مقدار فاحش ارزانتر از قیمت معمولی، یا ظاهراً به قیمت معمولی و واقعاً به مقدار فاحشی کمتر از قیمت، مستقیم یا غیرمستقیم به مستخدم دولتی منتقل شود.
اگر مستخدم دولتی مالی را بهطور فاحش گرانتر از قیمت بخرد، چه حکمی دارد؟
اگر برای همان مقاصد، مالی فاحشی گرانتر از قیمت از مستخدمین یا مأمورین مستقیم یا غیرمستقیم خریداری گردد، مستخدمین و مأمورین مزبور مرتشی و طرف معامله راشی محسوب میشود.
حکم این ماده شامل کدام مستخدمان دولتی است؟
مستخدمین دولتی اعم از قضائی و اداری.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
