🔒ماده 68

چنانچه بک شخص مورد حمایت مرتب تخلفی منحصرا به منظور اصرار بدولت اشغال کننده شود و تخلف مزبور بجان یا تمامیت جسمانی اعضای نیرو یا ادارۂ اشغال کننده لطمه وارد نیاورد و خطر دسته جمعی مهمی نباشد و باموال نیرو یا ادارۂ اشغال کننده و تاسیسات مورد استفاده آنها صدمه مهمی نزند شخص مزبور مشمول توقیف یا زندان است و مدت توقیف یا زندان او متناسب با تخلف ارتکابی خواهد بود. از این گذشته توقیف یا زندان برای این قبیل تخلف یگانه اقدام محرومیت از آزادی خواهد بود که ممکن است دربارۂ اشخاص مورد حمایت اتخاذ گردد. دادگاههای مذکور در ماده 66 این قرارداد میتوانند مجازات زندان را آزادانه به توفیقی که بهمان مدت باشد تبدیل نمایند. مقررات جزائی که توسط دولت اشغال کننده بموجب مواد 64 و 65 وضع می شود نمیتوانند مشتمل بر مجازات اعدام دربارۂ اشخاص مورد حمایت باشد مگر در صورتیکه جرم اشخاص مذکور جاسوسی و عملیات مهم خرابکاری در تاسیسات نظامی دولت اشغال کننده یا تخلفات عمدی باشد که موجب مرگ یک یا چند نفر شده باشد آنهم مشروط باینکه قوانینی که در اراضی اشغال شده قبل از شروع اشغال جاری بوده برای این قبیل موارد مجازات اعدام پیش بینی کرده باشد. حکم مجازات اعدام دربارۂ یک شخص مورد حمایت قابل صدور نیست مگر در صورتیکه توجه دادگاه مخصوصا باین نکته جلب شده باشد که چون متهم تبعۂ دولت اشغال کننده نیست هیچگونه وظیفه وفاداری نسبت بدولت مزبور ندارد. در هیچ حالی دربارۂ شخص مورد حمایتی که سنش دو[در] موقع ارتکاب جرم کمتر از هیجده سال باشد حکم اعدام نمیتوان صادر کرد.