قانون
🔒قانون مواد خوردنی و آشامیدنی و آرایشی و بهداشتی مصوب 1346/04/22 با آخرین اصلاحات تا تاریخ 1392/11/16
🔒ماده 7
★
از تاریخ تصویب این قانون تاسیس هر <a class="tagref" href="/واژه/%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87">گونه</a> <a class="tagref" href="/واژه/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87">کارخانه</a> یا <a class="tagref" href="/واژه/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%87">کارگاه</a> تهیه مواد خوردنی و آشامیدنی و آرایشی و بهداشتی منوط بتحصیل پروانه از وزارت بهداری و در مورد <a class="tagref" href="/واژه/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7">کارخانه ها</a> <a class="tagref" href="/واژه/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%B3">پروانه تاسیس</a> نیز از وزارت اقتصاد است شرایط صدور پروانه و طرز کار و تولید و بهره برداری و اداره موسسات مزبور در آئین نامه ایکه وسیله وزارت بهداری تهیه میشود تعیین خواهد گردید.
تبصرهها
تبصره
مسئولیت فنی کارخانه های مواد خوردنی - آشامیدنی - آرایشی و بهداشتی بعهده افرادی خواهد بود که در فنون پزشکی - داروسازی - دامپزشکی - رشته های تغذیه - شیمی و علوم تجربی دارای درجه تحصیلی دانشگاهی از لیسانس ببالا باشند و با توجه برشته های مربوط ( مواد خوردنی- آشامیدنی- آرایشی و بهداشتی) درجه تحصیلی رشته تخصص و میزان تجربه لازم برای مسئولیت فنی موسسات فوق الذکر که بموجب آئین نامه ای که بوسیله وزارت بهداری تهیه می شود تعیین خواهد شد.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
