🔒ماده 726

به زبانِ ساده

اگر کسی که حواله را صادر می‌کند (محیل)، در واقع به طلبکار بدهکار نباشد، قواعد و احکام عقد حواله در آن مورد اجرا نمی‌شود. به عبارت دیگر، وجود دینِ قبلی بین صادرکننده حواله و طلبکار برای جریان احکام حواله ضروری است.

مثال

اگر الف هیچ بدهی به ب نداشته باشد اما به او حواله بدهد که از ج پول بگیرد، این کار مشمول قواعد حواله نخواهد بود.

نکتهٔ کاربردی

در صورتی که محیل به محتال مدیون نباشد، عمل حقوقی انجام‌شده ممکن است ماهیت دیگری داشته باشد (مثل هفه یا اذن در وصول)، اما حواله محسوب نمی‌شود.

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.