🔒ماده 8
★
در اجرای اصل سی و هشتم <a class="tagref" href="/واژه/%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B3%DB%8C">قانون اساسی</a> <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C">جمهوری</a> اسلامی ایران مبنی بر رعایت اصل <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D9%86%D8%B9-%D8%B4%DA%A9%D9%86%D8%AC%D9%87">منع شکنجه</a> برای اخذ اقرار، مراجع قضایی مکلف اند موارد زیر را رعایت کنند:
تبصرهها
تبصره 1
در خصوص حکم مقرر در بند «الف»، دادستان مکلف است نسبت به تعقیب کیفری مرتکب اعم از آمر و مأمور اقدام و گزارش مربوط را حسب مورد برای دادسرای انتظامی قضات یا واحدهای نظارت و بازرسی مربوط به ضابطان دادگستری ارسال کند.
تبصره 2
در مورد حکم مقرر در بند «ب»، چنان چه بیم اکراه متهم مدعی شکنجه به اعلام گذشت یا انصراف از شکایت برود، معاون یا دادیار ناظر بر ضابطان دادگستری دستور انتقال متهم به بازداشتگاه دیگری را صادر و پیگیری میکند.
تبصره 3
ـ انجام تحقیقات و بازجویی ها باید مبتنی بر اصول و شیوه های علمی و با احتراز از کنجکاوی در اسرار شخصی و خانوادگی و پرسش از گذشته افراد و پرداختن به موضوعات غیرموثر در پرونده باشد. دادستان ها ضمن ارائه آموزش های لازم به ضابطان در این راستا مطابق مواد (30) و (32) قانون آیین دادرسی کیفری، بر انجام این مهم از سوی ضابطان نظارت می نمایند.
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
