🔒ماده 9

دستگیری موقت 1-در موارد اضطراری یک طرف می‌تواند درخواست دستگیری موقت شخص مورد نظر توسط طرف دیگر را قبل از درخواست استرداد بنماید. چنین تقاضایی را می توان کتباً از طریق مجاری ذکر شده در ماده (3) سازمان پلیس جنایی بین الملل (اینترپل) یا سایر مجاری مورد توافق طرفین <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B3%D9%84%DB%8C%D9%85">تسلیم</a> کرد. 2-تقاضا جهت دستگیری موقت باید حاوی موارد اشاره شده در بند (1) ماده (4)، <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%87">اطلاعیه</a> ای مبنی بر وجود اسناد اشاره شده در بند (2) همان ماده و اطلاعیه ای مبنی بر اینکه در خواست رسمی برای استرداد شخص مورد نظر متعاقباً ارسال خواهد شد، باشد. 3-طرف درخواست شونده باید بلافاصله طرف درخواست کننده را از نتایج اقدامات انجام شده در مورد تقاضا <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%B7%D9%84%D8%B9">مطلع</a> سازد. 4-چنانچه ظرف یک دوره سی روزه پس از دستگیری شخص مورد نظر، مقامهای صلاحیتدار طرف درخواست شونده درخواست رسمی استرداد را دریافت ننمایند، دستگیری موقت خاتمه خواهد یافت. بر مبنای درخواست طرف درخواست کننده این مهلت تا پانزده روز قابل تمدید است. 5-خاتمه دادن به دستگیری موقت به موجب بند(4) این ماده منافاتی با استرداد شخص مورد نظر چنانچه طرف درخواست شونده بعداً درخواست رسمی استرداد را دریافت نماید، نخواهد داشت.