ماده 9

الف - هر کشور متعاهد میتواند از نظر <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA">ضرورت</a> نظامی و یا تامین <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%AA-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C">سلامت عمومی</a> به طور متحدالشکلی <a class="tagref" href="/واژه/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%B2">پرواز</a> هواپیماهای سایر کشورها را در پاره ای مناطق قلمرو خود محدود نموده و یا ممنوع نماید به شرط اینکه در اجرای این منظور هیچگونه تبعیضی بین هواپیماهای آن کشور و هواپیماهای سایر کشورهای متعاهد که در سرویس های منظم هواپیمایی بین المللی اشتغال داشته باشند قائل نگردد چنین مناطق ممنوعه بایستی از نظر موقعیت و مساحت و وسعت توجیها طوری باشد که بدون جهت مشکلاتی برای هوانوردی ایجاد ننماید. مشخصات چنین مناطق ممنوعه در قلمرو یک کشور متعاهد و همچنین هر نوع تغییراتشان باید باسرع اوقات به سایر کشورهای متعاهد و به سازمان هواپیمایی کشوری بین المللی <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA">ابلاغ</a> گردد. ب - هر کشور متعاهدی همچنین این حق را برای خود محفوظ میدارد که در موارد استثنائی و در موقع <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AE%D8%B7%D8%B1">خطر</a> و یا از نظر تامین سلامت عمومی در صورت تاثیر فوری موقتاً پرواز هواپیماها را در سراسر قلمرو خود و یا در منطقه مخصوص ممنوع نماید به شرط اینکه اینگونه محدودیتها یا ممنوعیت ها بدون رعایت ملیت و تبعیض شامل کلیه هواپیماهای سایر کشورها بشود. ج - هر کشور متعاهد میتواند طبق شرایطی که تعیین مینماید از هر هواپیماییکه داخل در مناطق مذکوره در بند فوق میشود بخواهد که در فرودگاهی که در قلمرو خود معین مینماید بمحض اینکه عملا ممکن باشد فرود بیاید. فرود آمدن در فرودگاه گمرکی