ماده 92

مؤسسات مالی و اعتباری مکلفند در روابط کارگزاری بانکی برون مرزی و سایر روابط مشابه، ارزیابی مناسبی از خطر (ریسک) های پول شویی و تأمین مالی تروریسم مرتبط با فعالیت های کارگزاری بانکی انجام دهند و متعاقباً اقدامات لازم را برای شناسایی مشتری (بانک درخواست کننده) به عمل آورند. بر این اساس، بانک های کارگزار مکلف اند اطلاعات کافی را پیش از برقراری تعامل کاری و به طور مستمر پس از ایجاد آن در مورد بانک های درخواست کنندهٴ روابط کارگزاری جمع آوری کنند تا ماهیت فعالیت آن بانک را کاملاً بشناسند و به نحو مطلوب، خطر (ریسک‌) های پول شویی و تأمین مالی تروریسم را به صورت مستمر ارزیابی کنند. حداقل عوامل یا اقداماتی که مؤسسهٴ مالی و اعتباری باید در خصوص بانک درخواست کننده مورد نظر قرار دهد عبارتند از: 1 کشور یا حوزهٴ قضایی که بانک درخواست کننده در آن قرار دارد؛ 2 جمع آوری اطلاعات کافی دربارهٴ بانک درخواست کنندهٴ خدمات کارگزاری با هدف شناخت کامل ماهیت کسب و کار و بازار هدف آن بانک و شناخت شهرت بانک بر مبنای اطلاعات موجود در دسترس عموم؛ 3 کیفیت نظارت بر بانک ازجمله بررسی وجود یا نبودِ اجرای تحقیقات یا سایر اقدامات نظارتی در ارتباط با پول شویی و تأمین مالی تروریسم در خصوص بانک؛ 4 گروه مالی که بانک درخواست کننده به آن تعلق دارد و کشور و حوزهٴ قضایی که شعب و واحدهای تابع گروه در آن واقع اند؛ 5 اطلاعاتی در مورد مدیریت و مالکیت بانک درخواست کننده (به ویژه وجود مالکان واقعی یا اشخاص دارای خطر (ریسک) سیاسی)؛ 6 هدف از خدمات ارائه شده به بانک درخواست کننده؛ 7 شرایط و کیفیت مقررات و نظارت بانکی در کشور بانک درخواست کننده (به ویژه قوانین مبارزه با پول شویی و تأمین مالی تروریسم)؛ 8 رویه ها و سیاست های پیشگیری و شناسایی پول شویی و تأمین مالی تروریسم در بانک درخواست کننده شامل اقدامات آن بانک برای شناسایی کافی مشتریان؛ 9 امکان احراز هویت اشخاص ثالث که مجازند از خدمات مؤسسهٴ مالی و اعتباری به عنوان بانک کارگزار استفاده کنند؛ 10 ارزیابی اقدامات واپایشی (کنترلی) که توسط بانک درخواست کنندهٴ خدمات کارگزاری برای مبارزه با پول شویی و تأمین مالی تروریسم انجام می شود.