🔒ماده واحده
★
به وزارت مالیه <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B2%D9%87">اجازه</a> داده میشود که هر یک از <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%A8%D9%86%DB%8C%D9%87">ابنیه</a> دولتی را که محل سکنی و یا مورد احتیاج ادارات و موسسات دولتی است درصورتی که برای ادارات مزبور کافی یا مناسب نباشد با تصویب هیات وزراء به طریق <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D9%87">مزایده</a> بفروش رسانیده و وجوه حاصله از فروش را منحصراً بمصرف ساختمان و یا <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF">خرید</a> بنای جدید و یا <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B9%D9%85%DB%8C%D8%B1">تعمیر</a> و تکمیل سایر ابنیه دولتی برساند و نتیجه عمل را جمعا و خرجاً در <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%AC%D9%87">بودجه</a> مملکتی منظور دارند.
تبصرهها
تبصره
این قانون هیچکونه[هیچگونه] تماسی با قانون مصوب 16 بهمن 1307 شمسی راجع بواگذاری اراضی و ابنیهها ببلدیه نخواهد داشت و دولتمکلف است قانون مزبور را اجرا نماید.
این قانون که مشتمل بر یک ماده است در جلسه هفتم آبان ماه یک هزار و سیصد و نه شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - دادگر
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
