🔒ماده واحده

رعایت اصول هفتاد و هفتم (77)، یکصد و بیست و پنجم (125) و یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اجرای این موافقتنامه الزامی است. بسم الله الرحمن الرحیم موافقتنامه همکاری های امنیتی و انتظامی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری قرقیزستان مقدمه دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری قرقیزستان که از این پس «طرفهای متعاهد» نامیده می‌شوند با عنایت به: • روابط دوستانه موجود میان دو کشور، • اهمیت توسعه همکاری های دو جانبه و بین المللی در زمینه امنیت، • قراردادهای قبلی بین دو کشور از جمله یادداشت تفاهم همکاری مورخ 7 اردیبهشت 1374 هجری شمسی برابر با 27 آوریل 1995 میلادی، • ارتقای منافع متقابل در جهت تامین امنیت ملی و رفاه و آسایش دو کشور، • لزوم توسعه همکاری ها در جهت مبارزه با جرائم سازمان یافته و ارعاب گری (تروریسم)، افراط گرایی، قاچاق انسان، قاچاق مواد مخدر و مواد روانگردان، به ویژه همکاری متقابل در چهارچوب معاهده واحد سازمان ملل متحد مربوط به مواد مخدر مورخ 10 فروردین 1340 (30 مارس 1961) و سند الحاقی (پروتکل) اصلاحی مربوط به آن مورخ 5 فروردین 1351 (25 مارس 1972)، معاهده (کنوانسیون) سازمان ملل متحد مربوط به مواد روانگردان مورخ 2 اسفند 1349 (21 فوریه 1971) و معاهده (کنوانسیون) سازمان ملل متحد برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد روانگردان مورخ 29 آذر 1367 (20 دسامبر 1988) و بر مبنای احترام به حاکمیت ملی، تمامیت ارضی، قوانین و مقررات داخلی دو کشور، عدم مداخله در امور داخلی یکدیگر و همچنین حمایت از حقوق شهروندان دو کشور و در چهارچوب این موافقتنامه در زمینه های زیر توافق نمودند: