🔒ماده واحده
★
موافقتنامه <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%DB%8C%D8%AD%DB%8C">تجارت ترجیحی</a> بین دولت <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C">جمهوری</a> اسلامی ایران و دولت جمهوری اندونزی مشتمل بر یک مقدمه، سی و سه ماده و چهار پیوست به شرح پیوست تصویب و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B2%D9%87">اجازه</a> مبادله اسناد آن داده می‌شود.
تبصره‌ها
تبصره 1
رعایت اصول هفتاد و هفتم (77)، یکصد و بیست و پنجم (125) و یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اجرای این موافقتنامه الزامی است. هرگونه اصلاح این موافقتنامه با تصویب مجلس شورای اسلامی امکانپذیر است.
تبصره 2
تعیین و اصلاحات بعدی فهرست ترجیحات کالاهای وارداتی و صادراتی این موافقتنامه بر اساس پیشنهاد وزارت صنعت، معدن و تجارت و تایید هیات وزیران و با رعایت مواد (23) تا (25) این موافقتنامه انجام می‌شود.
تبصره 3
اجرای موافقتنامه مذکور با رعایت بندهای (2)، (10)، (12) و (13) سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی ابلاغی مورخ 1392/11/29و مواد (23) و (50) قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور م. ب..
تبصره 4
دارا بودن شرط وثاقت برای نمایندگانی که از سوی جمهوری اسلامی ایران جهت عضویت در کارگروه مشترک موضوع ماده (19) معرفی می‌شوند الزامی است.
بسم الله الرحمن الرحیم
موافقتنامه تجارت ترجیحی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اندونزی
مقدمه
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اندونزی (که از این پس به طور جداگانه «طرف» و به طور مشترک «طرف ها» خوانده خواهند شد؛)
ب. ت. ب. «موافقتنامه چهارچوب مشارکت جامع تجاری و اقتصادی» بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اندونزی امضا شده در تاریخ 31 خرداد 1384 (21 ژوئن 2005) در تهران که در آن انعقاد موافقتنامه تجارت ترجیحی مقرر شده بود که از این پس «موافقتنامه» نامیده می‌شود؛
ب. ت. ب. رابطه دوستی و برادری دیرین خود؛
با امید به این که این موافقتنامه بین طرف ها، فضای بهتری را برای همکاری های اقتصادی ایجاد خواهد کرد که به توسعه تجارت کمک و نتایج ملموس تجاری برای طرف ها فراهم می کند؛
با اذعان به اینکه تقویت مشارکت اقتصادی نزدیک تر آنها مزایای اقتصادی و ویژه ای به همراه خواهد داشت و معیارها و ضوابط فنی (استانداردهای) زندگی مردمانشان را بهبود می بخشد؛
با اعتقاد به این که مفاد این موافقتنامه می‌تواند به تدریج دامنه شمول امتیازات مورد علاقه متقابل را گسترش دهد؛
با تاکید بر لزوم آزادسازی دسترسی به بازار و بهبود تسهیل تجارت در حوزه برخی کالاهای خاص، همچنین متنوع سازی محصولات قابل تجارت، با نظر به تسریع توسعه بیشتر اقتصادهای مربوط خود؛
با در نظر گرفتن حقوق، تکالیف و تعهدات مربوط طرف ها به موجب سایر ترتیبات و موافقتنامه های بین المللی موجود؛
با در نظر گرفتن موارد فوق، طرف ها موافقت کردند که موافقتنامه تجارت ترجیحی را بر اساس مفاد زیر منعقد کنند؛
به ترتیب زیر توافق گردید:
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.